پره اکلامپسی و خطرات آن

پره اکلامپسی به شرایطی گفته‌ می‌‌شود که در آن با افزایش فشار خون مادر، مقدار زیادی پروتئین از طریق ادرار دفع‌ می‌شود. که در اوخر بارداری و از هفته بیستم به بعد در 8 درصد بارداری‌ها رخ می‌دهد . این موضوع هم برای مادر و هم جنینش خطرناک است و باید سریعا توسط تیم پزشکی درمان شود. علائم پره اکلامپسی بعد از زایمان از بین‌ می‌رود.

عوارض ناشی از پره اکلامپسی

از خطرات پره اکلامپسی برای مادر و جنین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تشنج مادر
  • سکته مغزی یا خونریزی در مغز
  • نارسایی موقتی کلیه
  • مشکلات کبدی
  • لخته شدن خون
  • قطع جفت: جفت از دیواره رحم جدا‌ می‌ شود و باعث ناراحتی جنین و خونریزی در مادر خواهد شد
  • رشد ضعیف کودک
  • زایمان زودرس و تولد نوزاد نارس
  • زایمان سزارین

سندرم HELLP چیست؟

سندرم HELLP نوعی شدیدی از پره اکلامپسی و مخفف همولیز (تجزیه گلبول های قرمز)، آنزیم های کبدی بالا و پلاکت‌های کم (پلاکت‌ها در کمک به لخته شدن خون مهم هستند) است.

سندرم HELLP‌ می‌تواند بدون بسیاری از علائم معمولی پره اکلامپسی از جمله فشار خون بالا و پروتئینوری (دفع پروتئین از ادرار) بروز کند و این موضوع در بعضی موارد مانع از تشخیص زودهنگام‌ می‌شود.

 

اپلیکیشن مینت

از علائم شایع سندرم HELLP‌ می‌توان به خستگی، حالت تهوع، استفراغ و درد سمت راست یا‌ میانی شکم اشاره کرد.

تشخیص معمولاً با آزمایش خون امکان پذیر است.

برای درمان سندرم HELLP و ناهنجاری‌های مرتبط با آن زایمان ضروری است. از عوارض مرتبط با سندرم HELLP‌ می‌توان به پارگی کبد، خونریزی گسترده، سکته مغزی و تشنج اشاره کرد.

اکلامپسی چیست؟

اکلامپسی

اکلامپسی

اکلامپسی عارضه‌ای خطرناک است که تقریباً در یک درصد از زنان مبتلا به پره اکلامپسی ایجاد‌ می‌‌شود و زمینه ساز تشنج یا اغماست. از علائم هشدار دهنده این اختلال‌ می‌توان به سردردهای شدید، تاری دید یا دو بینی، لکه بینی و درد شکم اشاره کرد.

این بیماران اغلب دارای رفلکس‌های بیش فعال هستند. درمان در این بیماران مبتنی بر جلوگیری از تشنج بیشتر است و عموماً شامل تزریق داخل وریدی سولفات منیزیم حداقل برای 24 تا 48 ساعت‌ می‌شود. فشار خون بالا باید در این بیماران به صورت تهاجمی درمان شود. پس از تثبیت وضعیت مادر، زایمان انجام‌ می‌شود. اگر نوزاد بسیار نارس باشد (کمتر از 32 هفته)، ممکن است زایمان به مدت 24 تا 48 ساعت به تأخیر بیافتد تا کورتیکواستروئید به مادر داده شوند. این استروئیدها به بالغ شدن ریه‌های جنین کمک‌ کرده و از دیگر عوارض مربوط به تولد زودرس جلوگیری‌ می‌کنند.
در برخی موارد، اکلامپسی ممکن است به دنبال زایمان به ظاهر طبیعی و حتی بعد از اینکه بیمار از بیمارستان مرخص شد، بروز کند.

عوامل ایجاد کننده آن

به نظر‌ می‌رسد پره اكلامپسی ناشی از بروز مشكل در سلامت جفت باشد (ارگانی كه در دوران بارداری در رحم ایجاد‌ می‌شود و وظیفه تأمین اکسیژن و مواد مغذی به نوزاد را دارد). پره اکلامپسی زمانی رخ‌ می‌دهد که‌ میزان خونرسانی به جفت در پره اکلامپسی کاهش یابد و این‌ می‌‌تواند منجر به ایجاد مشکلات مادر و همچنین نوزاد شود.

چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به پره اکلامپسی هستند؟

  • زنانی که برای نخستین بار باردار‌ می‌شوند
  • زیر 20 سال یا بالای 40 سال سن دارند
  • سابقه فشار خون بالا دارند
  • در بارداری قبل سابقه پره اکلامپسی داشته‌اند
  • سابقه خانوادگی پره اکلامپسی یا فشار خون بالا دارند
  • دارای اضافه وزن هستند
  • اختلال سیستم ایمنی مانند لوپوس یا آرتریت روماتوئید دارند
  • مبتلا به بیماری کلیوی‌اند
  • چندقلو بارداند
  • لقاح آزمایشگاهی داشته‌اند
  • از نژاد آفریقایی آمریکایی‌اند

علائم بیماران مبتلا به پره اکلامپسی

علائم در بیماران مبتلا شامل موارد زیر است:

  • سردرد
  • تاری دید
  • بروز نقاط تاریک در بینایی
  • درد شکم در سمت راست
  • ورم در دست و صورت
  • افزایش وزن

تشخیص پره اكلامپسی

پره اكلامپسی اغلب در ملاقات های معمول قبل از زایمان با بررسی‌ میزان افزایش وزن، فشار خون مادر و‌ میزان پروتئین در ادرار تشخیص داده‌ می‌شود. اگر متخصص زنان و زایمان به پره اكلامپسی مشكوك شود آزمایش خون اضافی انجام می‌شود. در برخی موارد، پس از اندازه گیری فشار خون در بیمارستان، آزمایش ادرار 24 ساعته برای بررسی پروتئینوری (پروتئین موجود در ادرار) تجویز می‌شود. همچنین گاهی سونوگرافی و مانیتورینگ جنین برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد وضعیت جنین لازم است.

روشهای درمان 

پره اکلامپسی تنها با زایمان قابل درمان است. اگر بیمار در هفته 37 حاملگی یا بیشتر باشد، زایمان سریعا انجام‌ می‌شود اما اگر پره اکلامپسی در اوایل بارداری رخ دهد، خانم باید در بیمارستان بستری شود تا وضعیت او و جنینش زیر نظر گرفته شوند. در این مدت اگر پره اکلامپسی بدتر یا شدیدتر شود زایمان انجام خواهد شد. زنان مبتلا به پره اکلامپسی از طریق القای زایمان‌ می‌‌توانند زایمان واژینال داشته باشند که در صورت نزدیک تر بودن بیمار به ترموس یا سزارین برنامه ریزی شده، احتمالاً موفقیت آمیز خواهد بود. در حین زایمان و به دنبال آن، زنان مبتلا به پره اکلامپسی اغلب منیزیم داخل وریدی (مستقیم به داخل ورید) دریافت‌ می‌کنند تا از بروز اکلامپسی جلوگیری شود.

آیا می‌‌توان از پره اکلامپسی جلوگیری کرد؟

خانم‌هایی که در معرض این بیماری هستند، با رعایت برخی موارد‌ می‌توانند احتمال بروز این اختلال را در خود کاهش دهند. مثلا اگر اضافه وزن دارند وزن کم کنند، سیگار نکشند، فشار خون بالا را تحت کنترل بگیرند، به طور منظم ورزش کنند و در بارداری‌های پرخطر به طور روزانه پس از هفته دوازدهم حاملگی، مصرف آسپرین (80 میلی گرم) را شروع کنند.

https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/17952-preeclampsia/prevention

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *